KUREYŞ SURESİ

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمـَنِ الرَّحِيمِ

لِإِيلَافِ قُرَيْشٍ٭ إِيلَافِهِمْ رِحْلَةَ الشِّتَاء وَالصَّيْفِ٭ فَلْيَعْبُدُوا رَبَّ هَذَا الْبَيْتِ٭ الَّذِي أَطْعَمَهُم مِّن جُوعٍ وَآمَنَهُم مِّنْ خَوْفٍ٭

Kureyş Suresi

O kureyş kavim ki; ticaret için, kış mevsiminde yemene, yaz mevsiminde de Şam’a giderlerdir. Onlar kabenin Rabbi’ne ibadet etsinler. O Rabbi Rahim ki nimet olarak, yoksunluktan sonra itâmı tââm etmiştir. Korkudan sonra, kabeyi mükerremenin vasıtasıyla korkuları giderip, güven, emniyet sağlamıştır. “Evelem yerav enna ceâlna haramen aminen ve yetehatefehünnasu min havlihim”  buyurmuştur. Yani görmezler mi ki biz onlara harami şerifi medarı emniyet ve güven (emniyet ve güven vasıtası) yapmışızdır? Ki müminler olan herkes etraftan, hac amacıyla ziyaretlerine geliyorlar. Bu ise İbrahim Halil’in ettiği duanın bereketiyle olmuştur ki Rabbi ical haza beleden aminen diğeri; ver zukhum minessemerati buyurmuştur. İşte bu dua münasebetiyle Allah’u Teâlâ Hazretleri kabeyi sakinlerine medari emniyet ederek (emniyet vasıtası kılarak) ve mehalli bereket yapmıştır.

Bediûzzaman Said Nursi Talebelerinden Fakih Şükrü zâde

Muhammed Nuri ÇELİK